تبلیغات
انقلاب های رنگارنگ - .

.

نویسنده :علی حسنی
تاریخ:سه شنبه 12 شهریور 1392-02:19 ب.ظ

نگاهی به مقابله امیر وطن دوست و قهرمان ملی ایران با فرقه بهائیت

به راستی اگرtr.jpg - 15.22 Kb بناست که جان و مال کسی حفظ شود، اولویت با ایران و ایرانی است یا اعضای فرقه ای که آتش بیار معرکه جنگ و کشتار ایرانیان است؟ چرا باید برای کسانی تأسف خورد که کشتار زنان و کودکان ایرانی را برای رسیدن به قدرت مباح می شمارند و لحظه ای از توطئه و جنایت علیه ایران فرو گذار نیستند؟!

ایران دیدبان:شاید این نوشتار برای کسانی که این روزها هلاکت تعدادی از اعضای فرقه رجوی در اردوگاه اشرف را به دلائلی محکوم کردند، گزنده و تلخ باشد، اما در برابر تلخی و گزندگی موضع گیری آنان، با وجود آگاهی شان به عمق خباثت و رذالت فرقه رجوی و وطن فروشی های این فرقه که این روزها به اوج خود رسیده است، ناچیز است.

لابد آنان برای احترام  به حقوق بشر چنین موضعی گرفته اند ویا به پاسداشت دوستی های دیرینه ! غافل از آن که دوستان دیرینه شان ابزار دست جنایتکار قدرت پرستی شده‌اند که ذره ای احترام به قانون در وجود وی نیست، اندرکار غدر و خیانت و توطئه و قتل است و از خون ایرانیان امرار معاش می کند، با چنین فرقه ای که ذره ای برای انسانیت ارزش قائل نیست و زبان قانون نمی فهمد چه باید کرد؟

در زیر بخشی از نامه آقای عبدالله شهبازی پژوهشگر ارزنده کشورمان را خطاب به محمدنوری زاد می خوانیم که چندی پیش نوشته ای را در دفاع از بهائیت نوشته بود :

« آیا بهائیان فرقه‌ای از دگراندیشان دینی هستند که به دلیل عقاید خود، که مغایر با عقاید غالب دینی مردم است، در طول موجودیت خویش از سوی جامعه ایرانی و حکومت‌های وقت (قاجاریه، پهلوی و جمهوری اسلامی) بناحق مورد آزارهای شدید قرار گرفته‌اند و ایرانیان باید از این بابت شرمسار باشند؟...

شورش‌های بابیان اوّلیه در نخستین سال سلطنت ناصرالدین شاه و صدارت میرزا تقی خان امیرکبیر، خوش‌نام‌ترین وزیر تاریخ معاصر ایران، در کنار شورش‌های بزرگ و کوچک محلی که اندکی پیش یا پس از مرگ محمد شاه (6 شوال 1264/ 4 سپتامبر 1848) سراسر ایران را فراگرفت، و بزرگترین‌شان شورش محمدحسن خان سالار در خراسان بود، بخشی از سناریوی ایجاد آشوب در ایران با هدف متزلزل کردن حکومت مرکزی بود. امیرکبیر با تدبیر یا سرکوب قاطع این شورش‌ها را مهار و خاموش کرد. فریدون آدمیت، که در میان محققین فوق در زمینه بابی‌گری صاحبنظرترین است، سرکوب قاطع شورش‌ بابیان را از افتخارات کارنامه امیر می‌داند. این فتنه با درایت و قاطعیت امیرکبیر فرونشانده شد و به تبع آن در 27 شعبان 1277 علی‌محمد باب نیز، به دستور امیر، در میدان ارگ تبریز تیرباران شد... پس از سرکوب فتنه باب با درایت و قاطعیت امیر، بابیان به یک فرقه مخفی تروریستی بدل شدند و نام خود را بعنوان «بنیانگذاران تروریسم جدید» در تاریخ ایران ثبت کردند. نقشه ترور شاه و امیرکبیر و امام جمعه از توطئه‌هایی بود که کشف شد و هفت ماه پس از شهادت امیرکبیر در حمام باغ فین کاشان (17 ذبیع الاول 1268 ق.) و پس از ترور نافرجام ناصرالدین شاه توسط یک بابی بنام صادق تبریزی (28 شوال 1268 ق.) به دستگیری وسیع توطئه‌گران و قتل تعدادی از ایشان انجامید. این موج تروریستی در زمان آغاز اختلافات ایران و حکومت هند بریتانیا بر سر هرات آغاز شد. هرات آن زمان جزو ایران بود و حمایت استعمار بریتانیا از جدایی هرات به تهدید انگلیس به اشغال جزیره خارک (محرم 1269 ق.)، تصرف هرات توسط قشون ایران، تهاجم نظامی بریتانیا به ایران و اشغال خارک و بوشهر و جنگ خونین محمره (خرمشهر) در سال 1273 ق./ 1857 م. انجامید... دوران دعوی میرزا حسینعلی نوری و ستیز او با برادرش، میرزا یحیی صبح ازل، بر سر زعامت بابیان، که به پیدایش دو فرقه ازلی و بهائی انجامید، دورانی خونین از تصفیه‌های «درون سازمانی» است که جنایات فرقه رجوی در مقابل آن ناچیز جلوه می‌کند. این کشتارهای درون فرقه‌ای پس از آن نیز ادامه داشته است.»

نقش‌ بی بدیل‌ امیر در سرکوب‌ بابیت‌

از بدشانسیهای بابیان‌ و بهائیان، آن‌ است‌ که‌ تاریخ، اعدام‌ باب‌ و سرکوب‌ قیام‌ پیروانش‌ در دوران‌ قاجار را عمدتاً‌ به‌ پای شخصیتی مینویسد که‌ تحلیلگران‌ تاریخ‌ (اعم‌ از ایرانی و خارجی) نوعاً‌ وی را شخصیتی وطنخواه، اصلاح‌طلب‌ و ضد‌ استعمار میشناسند: شهید‌ امیرکبیر !

مهدی بامداد، یکی از اقدامات‌ امیرکبیر در زمان‌ صدارت‌ را، در کنار «اصلاح‌ امور مالیاتی ـ ارتش‌ ـ تنظیم‌ بودجه‌ و تعدیل‌ جمع‌ و خرج‌ مملکتی» ، «قلع‌ و قمع‌ فتنه‌» تجزیه‌طلبانه‌‌ «حسن‌ خان‌ سالار در خراسان» ، «برافراشتن‌ بیرق‌ ایران‌ در ممالک‌ خارجه» ، «تأسیس‌ دارالفنون» و «ایجاد روزنامه‌‌ وقایع‌ اتفاقیه» ، «فرونشاندن‌ انقلاب‌ بابیان» میداند و با اشاره‌ به‌ «شورش‌ها و انقلابات‌ خونین» پیروان‌ باب‌ در ابتدای سلطنت‌ ناصرالدین‌ شاه‌ در کشور مینویسد: «اگر عرضه، کفایت، درایت، لیاقت‌ و مدیریت... امیرکبیر در امور نبود غائله‌ و دامنه‌‌ شورشها به‌ این‌ زودیها خاموش‌ نمیشد و در این‌ صورت‌ حتمی بود که‌ وضع‌ دولت‌ و ملت‌ ایران‌ دگرگون‌ میگردید» . دکتر عبدالحسین‌ نوایی نیز نقش‌ امیر در سرکوبی بابیه‌ را بسیار تعیین‌کننده‌ میداند: «میرزا تقی خان... با قتل‌ باب‌ در تبریز و سرکوب‌ کردن‌ فتنه‌‌ زنجان‌ و نیریز، بساط‌ باب‌ را در ایران‌ واژگون‌ ساخت‌ و نگذاشت‌ که‌ ریشه‌‌ فساد بیش‌ از این‌ در این‌ سرزمین‌ جایگیر گردد» .

نقش‌ بیمانند امیر در سرکوب‌ شورش‌ بابیان، مورد تأیید و تصریح‌ مورخان‌ بابی و بهائی نیز هست. نورالدین‌ چهاردهی، پژوهنده‌‌ تاریخ‌ باب‌ و بهاء، «از بزرگان‌ ازلیها و بهائیها شنیده‌ است‌ که‌ باب‌ و افراد حروف‌ حی [=یاران‌ برجسته‌‌ باب] همگی در صدد تغییر رژیم‌ قاجاریه‌ بوده‌ و به‌ جای آن، تمامی قوای خود را مصروف‌ برپا شدن‌ حکومت‌ بیان‌ [کرده] بودند و اگـر... امـیـرکـبـیر نبود مسلماً‌ به‌ مقصود خود میرسیدند» .

امیرکبیر، حسینعلی بهاء را نیز در 1267 به‌ کربلا تبعید کرد و دایی و سرپرست‌ باب‌ (حاجی سید علی تاجر شیرازی) را نیز که‌ در توطئه‌‌ ترور امیر با بابیان‌ همدست‌ بود دستگیر و، به‌ علت‌ عدم‌ اظهار توبه، به‌ مجازات‌ رساند.

براین‌ سیاهه‌ باید نام‌ قره‌‌العین‌ را نیز افزود. قره‌‌العین‌ از پیشگامان‌ بابیت‌ در زمان‌ ناصرالدین‌ شاه‌ بود که‌ عملیات‌ کشف‌ حجاب‌ و رفتن‌ وی با چهره‌ای بزک‌ شده‌ و عریان‌ به‌ میان‌ مردان‌ بابی و همخوابیش‌ با سران‌ بابیه‌ (که‌ در تاریخ‌ از آن، با عنوان‌ رسوایی بَدَشت‌ یاد میشود) ثبت‌ تاریخ‌ است‌ و حتی مورخین‌ بابی و بهائی نیز بدان‌ اشاره‌ دارند.

به‌ قول‌ کسروی: «خروج‌ قره‌‌‌العین‌ از خانه‌‌ شوهر و همراهیش‌ با مردان‌ و آن‌ داستان‌ بدشت‌ که‌ خود بهائیان‌ پوشیده‌ نـداشـتـه‌اند، دستاویز دشمنان‌ بیشتر گردیده‌ تا دستاویز دوستان. این‌ است‌ که در کتابها دیده‌ میشود که‌ خواهر عبدالبهاء که‌ بهائیان‌ او را همپای فاطمه‌‌ زهرای شیعیان‌ میشمارند در نامه‌‌ خود به‌ بهائیان‌ تهران‌ چنین‌ نوشته: قره‌‌ العین‌ یک‌ دفعه‌ بیحکمتی کرد و هنوز از کله‌‌ مردم‌ نمیتوانیم‌ بدرآوریم» . (یادآور حرکت مریم رجوی)

بابیان‌ در صدد ترور امیر نیز برآمدند، که‌ البته‌ با هشیاری و درایت‌ وی، دستگیر و به‌ جزای عمل‌ خود رسیدند.

  چه فرقی بین این دو فرقه است و به راستی اگر بناست که جان و مال کسی حفظ شود، اولویت با ایران و ایرانی است یا اعضای فرقه ای که آتش بیار معرکه جنگ و کشتار ایرانیان است؟

چرا باید برای کسانی تأسف خورد که کشتار زنان و کودکان ایرانی را برای رسیدن به قدرت مباح می شمارند و لحظه ای از توطئه و جنایت علیه ایران فرو گذار نیستند؟!




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
foot pain and tingling
سه شنبه 6 تیر 1396 07:45 ق.ظ
Hello very cool web site!! Man .. Excellent
.. Amazing .. I'll bookmark your website and take the feeds additionally?
I'm glad to seek out a lot of useful info right here within the publish, we'd like work out more
techniques in this regard, thank you for sharing.

. . . . .
BHW
جمعه 11 فروردین 1396 02:18 ب.ظ
Generally I don't learn article on blogs, however I would like to say that
this write-up very pressured me to take a look at and do so!

Your writing style has been amazed me. Thank you, quite
great article.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر